زیبایی ظاهری

«كوين كارتر» عكاس مشهور آمريكايي، در سال 1993 براي عكاسي از قحطي زدگان سوداني به اين كشور سفر كرد. كارتر، در جريان يكي از جست وجوهايش متوجه صدايي در پشت درخت ها شد و وقتي پشت درخت ها سرك كشيد، دختربچه لاغر و رو به مرگي را ديد كه خود را روي زمين به سوي اردوگاه سازمان ملل مي كشيد. كارتر در همين هنگام متوجه لاشخوري شد كه چند متر آن سوتر نشسته است و مرگ كودك را انتظار مي كشد. كارتر حدود بيست دقيقه براي عكاسي از زاويه مناسب حول كودك و لاشخور مي گشت تا در نهايت عكس خود را به بهترين وجه ممكن بگيرد. عكس كارتر در 26 مارس 1993 در روزنامه «نيويورك تايمز» منتشر شد و در همان سال نيز جايزه «پوليتزر» را از آن كارتر كرد. اما كارتر پس از عكاسي از اين صحنه دچار چنان افسردگي و عذاب وجداني شد كه در نهايت در 27 ژوئيه 1994 به زندگي خود پايان داد.

عكس كارتر، اكنون مثالي كلاسيك در كلاس هاي «اخلاق روزنامه نگاري» است. روزنامه نگاران متعهدي كه به قدرت رسانه ها ايمان دارند، مي گويند كارتر با عكاسي از اين صحنه جان هزاران كودك ديگر را نجات داد، در صورتي كه اگر دوربين خود را به كناري مي گذاشت و كودك را نجات مي داد، تنها شايد يك كودك را نجات داده بود.

عکس کوین کارتر:

من هرچقدر سرچ کردم عاقبت دختربچه عکس رو پیدا نکردم، معلوم نیست سرنوشتش چی شده.

اما خودکشی کوین فکر ادم رو به سمت مرگ دختربچه می بره

حالا به نظر شما اگه فقط وقت یکی از این دو کار رو داشت یا باید عکس میگرفت یا باید دختربچه رو نجات میداد، کدومش درست تر بود؟